Good as Gold

Vorige dinsdag verbleven we nog even in Queenstown want Suzanne waagde die dag een sprongetje van de Kawarau Bridge. Joke hoefde dit niet meer te doen want die had al een grotere sprong gewaagd in Zuid Afrika. Foto's zullen nog volgen, maar momenteel hebben we even problemen met het uploaden ervan. Na de bungy reden we richting Wanaka waar we 's avonds dineerden bij Dots en Nora en erg lekkere wijn dronken van 'Cloudy Bay', een wijngaard die we toevallig zelf bezocht hadden enkele weken voordien.
Woensdagochtend ontbeten we aan het mooie meer van Wanaka, en alweer werden we vergezeld door eenden, maar langer dan dat konden we niet blijven want andere zaken stonden op ons te wachten. Die dag passeerden we nog in Haast en maakten een stop bij de Fox Glacier om uiteindelijk 's avonds toe te komen in Franz Josef waar we het plan hadden de volgende dag een lange wandeling te maken naar de gletsjer. We begonnen donderdag met volle moed aan een wandeling, maar die duurde echter veel minder lang dan verwacht, onder andere doordat we niet meer verder mochten wandelen vanaf een bepaalde plek ('danger'). De gletsjers zelf waren als we heel eerlijk mogen zijn, minder spectaculair dan we verwacht hadden. Maar om de gletsjers deftig te zien moet je eigenlijk betaalde begeleide wandelingen doen of een helikoptervlucht maken. Om de resterende tijd op te vullen besloten we dan maar om ons te verwennen en naar de hot water pools te gaan. Dit keer was het wel betalend en niet zomaar in de natuur te vinden, maar het was het waard, alhoewel sommige baden te warm waren.
Vrijdag reden we naar Hokitika, een stadje die bekend staat voor de jade en daar bezochten we het jade museum en gingen we naar verschillende winkeltjes. In Hokitika was er die avond en de zaterdag het 'wild food festival' waar we wel graag naartoe wilden, maar het leek ons toch iets teveel geld, plus we hadden al andere plannen. Die avond reden we nog richting Arthur's Pass, maar bleven overnachten in het minidorpje Jacksons aangezien er geen campings in Arthur's Pass waren. Het lot was ons echter gunstig gezind want die avond ontmoetten we 4 mannen die de volgende dag naar het festival in Hokitika gingen en daar een kraampje hadden. Ze hadden 2 kaarten over en voila, daar was onze toegang tot het festival. In ruil moesten we wat van hun waar helpen verkopen: hertenworst met vleessaus. Het festival zelf was erg leuk, we aten lekkere en rare dingen, keken naar de grappige mensen (daar is het de gewoonte om verkleed rond te lopen), ...
Zondag reden we uiteindelijk naar Arthur's Pass waar we een wandeling of eerder een beklimming van enkele uurtjes maakten, maar het uitzicht was de inspanning waard. Erna reden we naar Akaroa, een klein Frans getint stadje aan de kust dichtbij Christchurch. Daar aangekomen gingen we lekker uiteten in Vangionis, een italiaans restaurant en o wat waren het lekkere pizzas en lekkere tiramisu. We kropen relatief vroeg in ons bed want de volgende moesten we vroeg op omdat ... (tromgeroffel) we gingen zwemmen met dolfijnen! In Akaroa leeft dan ook de zeldzame Hector dolfijn. We vonden het beide een onvergetelijke ervaring, het enige wat minder aangenaam was, waren (alweer) de weersomstandigheden. Ons evenwichtsorgaan en maag werden weer op de proef gesteld, gek genoeg hadden we geen last van de woelige zee als we er zelf in zaten. We mochten de dolfijnen niet aanraken maar ze zwemden gewoon vlak naast ons. We moesten ze entertainen en lokken met bepaalde bewegingen of geluiden. De muziek van lady gaga slaat blijkbaar niet alleen aan bij de mens maar ook bij de dolfijn, ze hielden vooral van 'pokerface'. Na de zwemtrip liepen we nog even rond in Akaroa en reden daarna naar Christchurch waar we voor enkele dagen blijven tot we weer het vliegtuig moeten nemen naar Sydney op vrijdag. Eerlijk gezegd kijken we er niet naar uit om terug op een vliegtuig te zitten... De volgende keer dat jullie dus horen van ons, bevinden we ons op Australisch grondgebied (als we binnen mogen tenminste). Vele groetjes!