Alweer even geleden, we zijn ondertussen al bijna een week in Sydney. De laatste dagen in Nieuw Zeeland hebben we eigenlijk niet veel gedaan. In Christchurch was er dan ook niet veel te doen. Enkelen zeiden ons dat je voor de steden niet naar Nieuw Zeeland moet komen en we moeten eigenlijk wel zeggen dat dit klopt. Toch had Christchurch zeker charme. We hadden ook wat tijd om uit te rusten wat we wel konden gebruiken na al die weken rondreizen. Hoogtepunten waren het vieren van Saint Patrick's day en de koffieklets met de kerels die we kenden van het Wildfood festival. De vlucht naar Sydney was een piece of cake voor ons, 3u vliegen lijkt ons niks meer.
De eerste dag is Sydney hadden we een lichte aanpassingsstoornis, zo'n drukke stad waren we eigenlijk niet meer gewoon. We kochten die dag een kaart waar we de volgende 2 dagen verschillende activiteiten mee konden doen en liepen voor de rest wat rond in de botanische tuinen en hyde park waar we minstens 5 huwelijksparen zagen waardoor we zelf begonnen weg te dromen over mooie jurken. In de twee dagen erna deden we een marathon van activiteiten. De eerste dag gingen we naar het bekende opera house en kregen we een rondleiding, waarna we een rondleiding kregen in the rocks, het oudste gedeelte van Sydney, daarna maakten we een boottocht in de haven en daarna bezochten we nog het wildlife centre en aquarium. Onze dag eindigde in de het zwembad en de sauna van ons hostel, zalig! De tweede dag gingen we naar het olympisch park en kregen we een rondleiding in het stadium en we bezochten ook de atletiekpiste en aquatic centre. Terug in het centrum gingen we nog naar de Chinese tuin, bezochten we nog een museum, gingen we helemaal naar boven op de Sydney tower en eindigden we onze dag met cinema.
Normaal gezien wilden we dinsdag met onze camper vertrekken maar de regeling ervan verliep niet zo vlot. Die dag hebben we een Belgisch meisje leren kennen in ons hostel, Barbara, die even later onze nieuwe reispartner werd. De camper werd die dag ook geregeld en nu vertrekken we vrijdag vanuit Sydney naar het Zuiden van Australie. Woensdag bezochten we chocolaterie Boon, waarvan de uitbater in chocolaterie Boon heeft gewerkt die in Hasselt gevestigd is. We haalden daar ons cacao tekort in en liepen erna wat verder rond in de buitenwijken van Sydney die gelukkig veel rustiger (en mooi)waren. Vandaag willen we graag een bezoekje brengen aan het strand, over de temperatuur moeten we niet klagen, maar de laatste dagen is het jammer genoeg wat bewolkt.
Vele groetjes!
(Voor degenen die het nog niet wisten, Joke is terug in het land op 30 april en Suzanne op 22 april)
woensdag 24 maart 2010
maandag 15 maart 2010
Good as Gold
Vorige dinsdag verbleven we nog even in Queenstown want Suzanne waagde die dag een sprongetje van de Kawarau Bridge. Joke hoefde dit niet meer te doen want die had al een grotere sprong gewaagd in Zuid Afrika. Foto's zullen nog volgen, maar momenteel hebben we even problemen met het uploaden ervan. Na de bungy reden we richting Wanaka waar we 's avonds dineerden bij Dots en Nora en erg lekkere wijn dronken van 'Cloudy Bay', een wijngaard die we toevallig zelf bezocht hadden enkele weken voordien.
Woensdagochtend ontbeten we aan het mooie meer van Wanaka, en alweer werden we vergezeld door eenden, maar langer dan dat konden we niet blijven want andere zaken stonden op ons te wachten. Die dag passeerden we nog in Haast en maakten een stop bij de Fox Glacier om uiteindelijk 's avonds toe te komen in Franz Josef waar we het plan hadden de volgende dag een lange wandeling te maken naar de gletsjer. We begonnen donderdag met volle moed aan een wandeling, maar die duurde echter veel minder lang dan verwacht, onder andere doordat we niet meer verder mochten wandelen vanaf een bepaalde plek ('danger'). De gletsjers zelf waren als we heel eerlijk mogen zijn, minder spectaculair dan we verwacht hadden. Maar om de gletsjers deftig te zien moet je eigenlijk betaalde begeleide wandelingen doen of een helikoptervlucht maken. Om de resterende tijd op te vullen besloten we dan maar om ons te verwennen en naar de hot water pools te gaan. Dit keer was het wel betalend en niet zomaar in de natuur te vinden, maar het was het waard, alhoewel sommige baden te warm waren.
Vrijdag reden we naar Hokitika, een stadje die bekend staat voor de jade en daar bezochten we het jade museum en gingen we naar verschillende winkeltjes. In Hokitika was er die avond en de zaterdag het 'wild food festival' waar we wel graag naartoe wilden, maar het leek ons toch iets teveel geld, plus we hadden al andere plannen. Die avond reden we nog richting Arthur's Pass, maar bleven overnachten in het minidorpje Jacksons aangezien er geen campings in Arthur's Pass waren. Het lot was ons echter gunstig gezind want die avond ontmoetten we 4 mannen die de volgende dag naar het festival in Hokitika gingen en daar een kraampje hadden. Ze hadden 2 kaarten over en voila, daar was onze toegang tot het festival. In ruil moesten we wat van hun waar helpen verkopen: hertenworst met vleessaus. Het festival zelf was erg leuk, we aten lekkere en rare dingen, keken naar de grappige mensen (daar is het de gewoonte om verkleed rond te lopen), ...
Zondag reden we uiteindelijk naar Arthur's Pass waar we een wandeling of eerder een beklimming van enkele uurtjes maakten, maar het uitzicht was de inspanning waard. Erna reden we naar Akaroa, een klein Frans getint stadje aan de kust dichtbij Christchurch. Daar aangekomen gingen we lekker uiteten in Vangionis, een italiaans restaurant en o wat waren het lekkere pizzas en lekkere tiramisu. We kropen relatief vroeg in ons bed want de volgende moesten we vroeg op omdat ... (tromgeroffel) we gingen zwemmen met dolfijnen! In Akaroa leeft dan ook de zeldzame Hector dolfijn. We vonden het beide een onvergetelijke ervaring, het enige wat minder aangenaam was, waren (alweer) de weersomstandigheden. Ons evenwichtsorgaan en maag werden weer op de proef gesteld, gek genoeg hadden we geen last van de woelige zee als we er zelf in zaten. We mochten de dolfijnen niet aanraken maar ze zwemden gewoon vlak naast ons. We moesten ze entertainen en lokken met bepaalde bewegingen of geluiden. De muziek van lady gaga slaat blijkbaar niet alleen aan bij de mens maar ook bij de dolfijn, ze hielden vooral van 'pokerface'. Na de zwemtrip liepen we nog even rond in Akaroa en reden daarna naar Christchurch waar we voor enkele dagen blijven tot we weer het vliegtuig moeten nemen naar Sydney op vrijdag. Eerlijk gezegd kijken we er niet naar uit om terug op een vliegtuig te zitten... De volgende keer dat jullie dus horen van ons, bevinden we ons op Australisch grondgebied (als we binnen mogen tenminste). Vele groetjes!
Woensdagochtend ontbeten we aan het mooie meer van Wanaka, en alweer werden we vergezeld door eenden, maar langer dan dat konden we niet blijven want andere zaken stonden op ons te wachten. Die dag passeerden we nog in Haast en maakten een stop bij de Fox Glacier om uiteindelijk 's avonds toe te komen in Franz Josef waar we het plan hadden de volgende dag een lange wandeling te maken naar de gletsjer. We begonnen donderdag met volle moed aan een wandeling, maar die duurde echter veel minder lang dan verwacht, onder andere doordat we niet meer verder mochten wandelen vanaf een bepaalde plek ('danger'). De gletsjers zelf waren als we heel eerlijk mogen zijn, minder spectaculair dan we verwacht hadden. Maar om de gletsjers deftig te zien moet je eigenlijk betaalde begeleide wandelingen doen of een helikoptervlucht maken. Om de resterende tijd op te vullen besloten we dan maar om ons te verwennen en naar de hot water pools te gaan. Dit keer was het wel betalend en niet zomaar in de natuur te vinden, maar het was het waard, alhoewel sommige baden te warm waren.
Vrijdag reden we naar Hokitika, een stadje die bekend staat voor de jade en daar bezochten we het jade museum en gingen we naar verschillende winkeltjes. In Hokitika was er die avond en de zaterdag het 'wild food festival' waar we wel graag naartoe wilden, maar het leek ons toch iets teveel geld, plus we hadden al andere plannen. Die avond reden we nog richting Arthur's Pass, maar bleven overnachten in het minidorpje Jacksons aangezien er geen campings in Arthur's Pass waren. Het lot was ons echter gunstig gezind want die avond ontmoetten we 4 mannen die de volgende dag naar het festival in Hokitika gingen en daar een kraampje hadden. Ze hadden 2 kaarten over en voila, daar was onze toegang tot het festival. In ruil moesten we wat van hun waar helpen verkopen: hertenworst met vleessaus. Het festival zelf was erg leuk, we aten lekkere en rare dingen, keken naar de grappige mensen (daar is het de gewoonte om verkleed rond te lopen), ...
Zondag reden we uiteindelijk naar Arthur's Pass waar we een wandeling of eerder een beklimming van enkele uurtjes maakten, maar het uitzicht was de inspanning waard. Erna reden we naar Akaroa, een klein Frans getint stadje aan de kust dichtbij Christchurch. Daar aangekomen gingen we lekker uiteten in Vangionis, een italiaans restaurant en o wat waren het lekkere pizzas en lekkere tiramisu. We kropen relatief vroeg in ons bed want de volgende moesten we vroeg op omdat ... (tromgeroffel) we gingen zwemmen met dolfijnen! In Akaroa leeft dan ook de zeldzame Hector dolfijn. We vonden het beide een onvergetelijke ervaring, het enige wat minder aangenaam was, waren (alweer) de weersomstandigheden. Ons evenwichtsorgaan en maag werden weer op de proef gesteld, gek genoeg hadden we geen last van de woelige zee als we er zelf in zaten. We mochten de dolfijnen niet aanraken maar ze zwemden gewoon vlak naast ons. We moesten ze entertainen en lokken met bepaalde bewegingen of geluiden. De muziek van lady gaga slaat blijkbaar niet alleen aan bij de mens maar ook bij de dolfijn, ze hielden vooral van 'pokerface'. Na de zwemtrip liepen we nog even rond in Akaroa en reden daarna naar Christchurch waar we voor enkele dagen blijven tot we weer het vliegtuig moeten nemen naar Sydney op vrijdag. Eerlijk gezegd kijken we er niet naar uit om terug op een vliegtuig te zitten... De volgende keer dat jullie dus horen van ons, bevinden we ons op Australisch grondgebied (als we binnen mogen tenminste). Vele groetjes!
zondag 7 maart 2010
Woopsidaisy!
Van vorige zondag tot vrijdag verbleven we zoals gezegd in Pleasant Point bij gastvrouw Jenny, die erg veel het woord 'woopsidaisy' in de mond nam. We knapten voornamelijk haar tuin op (=onkruid wieden) en ze toonde ons enkele 'swimming holes' in rivieren. We hadden ook het geluk dat haar buren paarden hebben en we dus enkele ritjes op de paarden hebben kunnen maken, jippie! Onze kookkunsten verbeteren ook dagelijks, we maakten onder andere voor Jenny Gentse waterzooi wat met verve slaagde dankzij Piet! "Joke en Suzanne, wat hebben we vandaag geleerd? 1 ... "
Vrijdag reden we naar Gore en konden we genieten van mooie landschappen op de weg er naartoe. We maakten ook een tussenstop bij lake Tekapu, een meer met een speciale blauwe kleur. In Gore konden we overnachten bij Valerie en haar leuke familie, de volgende dag vertrokken we echter alweer richting Te Anau met de bedoeling Milford of Doubtful Sounds te gaan bezoeken. We kozen uiteindelijk voor Milford Sounds omdat een boottripje daar wat zachter was voor de portemonnee. In Te Anau droomden we weer van de jade juwelen die we zo graag willen kopen en genoten we van een portie 'chicken en chips'. Diezelfde avond reden we nog naar Milford met de gedachte dat dat wel een plaatsje zou zijn met mogelijkheden tot overnachting. Niet dus. En de mogelijkheden die er waren waren onmogelijk (te duur of volzet). Er zat dus niks anders op dan in de auto te slapen, we bleken ook niet de enigen te zijn die met dit probleem zaten.
Na een relatief goede nacht in de auto (alles is beter in vergelijking met slapen in het vliegtuig) moesten we vroeg op voor onze anderhalf uur durende boottrip door Milford Sounds. De trip was zeker de moeite waard, het was echt prachtig en tot nu toe het mooiste wat we gezien hebben. Doordat de boottrip vroeg in de ochtend was, gaf dit ook wat meer sfeer. We kregen ook thee of koffie met lekker muffins aangeboden, mmmmm! Het water was ook kalm dus met zeeziekte kregen we niet te maken.
Na de boottrip moesten we dezelfde baan weer op als we gekomen waren, maar dit keer maakten we tussenstops en deden we af en toe wat kleine wandelingetjes. We maakten onder andere een stop bij Mirror Lake. We reden verder door naar Queenstown waar we tot morgen blijven. Het stadje zelf heeft wel sfeer maar is veel kleiner dan verwacht. Vandaag bezochten we het oudste huis van de stad 'Williams cottage' wat omgetoverd is in een gezellige shop en waar je ook wat lekkers kunt drinken (wat we ook deden). We bezochten Queenstown garden, de mediterranean market, underwater observatory, genoten erna van een lekker ijsje bij Patagonia die Belgische chocolade gebruiken en legden ons daarna in het zonnetje aan het meer. En straks zullen we onszelf nog eens verwennen met een lekker etentje. Tot volgende week!
Vrijdag reden we naar Gore en konden we genieten van mooie landschappen op de weg er naartoe. We maakten ook een tussenstop bij lake Tekapu, een meer met een speciale blauwe kleur. In Gore konden we overnachten bij Valerie en haar leuke familie, de volgende dag vertrokken we echter alweer richting Te Anau met de bedoeling Milford of Doubtful Sounds te gaan bezoeken. We kozen uiteindelijk voor Milford Sounds omdat een boottripje daar wat zachter was voor de portemonnee. In Te Anau droomden we weer van de jade juwelen die we zo graag willen kopen en genoten we van een portie 'chicken en chips'. Diezelfde avond reden we nog naar Milford met de gedachte dat dat wel een plaatsje zou zijn met mogelijkheden tot overnachting. Niet dus. En de mogelijkheden die er waren waren onmogelijk (te duur of volzet). Er zat dus niks anders op dan in de auto te slapen, we bleken ook niet de enigen te zijn die met dit probleem zaten.
Na een relatief goede nacht in de auto (alles is beter in vergelijking met slapen in het vliegtuig) moesten we vroeg op voor onze anderhalf uur durende boottrip door Milford Sounds. De trip was zeker de moeite waard, het was echt prachtig en tot nu toe het mooiste wat we gezien hebben. Doordat de boottrip vroeg in de ochtend was, gaf dit ook wat meer sfeer. We kregen ook thee of koffie met lekker muffins aangeboden, mmmmm! Het water was ook kalm dus met zeeziekte kregen we niet te maken.
Na de boottrip moesten we dezelfde baan weer op als we gekomen waren, maar dit keer maakten we tussenstops en deden we af en toe wat kleine wandelingetjes. We maakten onder andere een stop bij Mirror Lake. We reden verder door naar Queenstown waar we tot morgen blijven. Het stadje zelf heeft wel sfeer maar is veel kleiner dan verwacht. Vandaag bezochten we het oudste huis van de stad 'Williams cottage' wat omgetoverd is in een gezellige shop en waar je ook wat lekkers kunt drinken (wat we ook deden). We bezochten Queenstown garden, de mediterranean market, underwater observatory, genoten erna van een lekker ijsje bij Patagonia die Belgische chocolade gebruiken en legden ons daarna in het zonnetje aan het meer. En straks zullen we onszelf nog eens verwennen met een lekker etentje. Tot volgende week!
Abonneren op:
Posts (Atom)
