Maandag zijn we zoals eerder gezegd het nationaal museum van NZ gaan bezoeken en hebben we de ferry genomen naar het zuidelijk eiland. De overzet verliep goed, zonder enige maaginhouden die geledigd werden. Meteen konden we al zien dat het zuidelijk eiland indrukwekkender was qua landschap wanneer we in de haven toekwamen. Het weer was er in tegenstelling tot onze verwachtingen beter dan de laatste dagen op het noordelijk eiland. Die dag reden we nog naar Nelson waar we ons 's avonds volstopten met het vertrouwde Mc Donalds eten.
Dinsdag bezochten we het stadje Nelson, op zich is er niet zoveel te zien buiten een idyllisch kerkje, maar er hangt wel sfeer. Zo hangen er over heel de stad manden met bloemetjes in. Ook bezochten we een juwelier die de juwelen voor de LOTR films gemaakt heeft. We boekten die dag ook onze trip voor de volgende dag, een kayak- en wandeltocht door het Abel Tasman park. Die avond reden we dan ook naar Marahau waar we de volgende ochtend verwacht werden. We kwamen er wel met wat vertraging aan doordat we verkeerd reden, maar het is de eerste keer dat dit gebeurt dus het is wel eens toegestaan.
Woensdag werden we met de watertaxi (gewoon een boot dus) opgepikt in Marahau en werden we ergens gedropt aan een strandje waar we met de kayak de zee opgingen. We stonden onder begeleiding van Sally die precies niet veel andere woorden kende dan "sweet" en "cool". We gingen naar een eilandje waar zich een kolonie zeehonden moest bevinden, alleen kregen we buiten wat zwarte plekken die we in de verte zagen geen te zien. Een teleurstelling dus. Wel zwom er op een bepaald moment een pinguin langs onze kayak, wat onze dag alweer een stukje beter maakte. Het kayakken zelf met joke als stuurman en suzanne als navigator verliep vlotjes. Na het kayakken kregen we een relatief lekkere lunch aangeboden en werden we daarna losgelaten in het park. De wandeling was zeker de moeite, maar jammer genoeg wat kort. We konden echter niet verder stappen want we werden op een bepaalde plaats weer opgepikt met de watertaxi.
Donderdag reden we van Marahau naar Blenheim, een regio bekend voor de wijngaarden. We zaten op een mooie camping langs een beekje waarlangs een weide met schapen lag. Op het noordelijk eiland vroegen we ons al af waar al die dieren bleven, maar ze zitten dus zo lijkt het ons vooral op het zuidelijk eiland.
Vrijdag huurden we een fiets en reden we langs de wijngaarden en bezochten we ze uiteraard ook. De eerste wijngaarden vielen goed in de smaak, zo zijn Saint Clair en Cloudy Bay aanraders. De wijngaarden erna vielen wat tegen, ofwel kwam dit gewoon omdat heel de tijd wijn proeven gewoon saai wordt. We bezochten ook een chocoladefabriek. Toen we binnenkwamen zeiden ze meteen dat ze de beste chocolade hadden na Belgie. We waren blij dat ze zelf goed beseften op welke plaats ze stonden, maar hun chocolade was om eerlijk te zijn ook erg goed, de beste die we tot nu toe geproefd hebben. Naar het eind van de dag toe werd het fietsen wat minder leuk, ze zaten dan ook niet comfortabel en we voelen nog steeds op bepaalde plekken wat pijn.
Zaterdag reden we naar Kaikoura, een stadje die bekend staat voor het marine leven. We deden de Peninsula Walkway wat zeker de moeite waard was. Onze teleurstelling dat we geen zeehonden gezien hadden werd die dag ook goedgemaakt. We kwamen enkele zeehonden tegen en konden ze van dichtbij aanschouwen. Het zijn echte luierikken en aanstellers. 's Avonds gingen we nog eens uit eten en kregen we een seafood platter voorgeschoteld. We aten gigantische mosselen, eerlijk gezegd zijn die die we thuis eten wat beter, hier smaakten ze meer naar de zee. We aten ook echte krab, alleen was het een waar gevecht om het eetbare gedeelte uit de krab te krijgen. Zoals een local tegen ons zei "you really have to get into it".
Vandaag zijn we nog even in Kaikoura waar een tsunami alarm afgekondigd werd, maar nu blijkt dat er toch weinig risico is. Straks vertrekken we toch landinwaarts met de auto richting Pleasant Point, waar Jenny, onze gastvrouw, op ons wacht. We verblijven daar normaal gezien een goeie 5 dagen en zullen daar wat helpen met het verzorgen van de dieren en het onderhouden van de tuinen.
Dikke kusjes aan het thuisfront!
zaterdag 27 februari 2010
zondag 21 februari 2010
laatste week noordelijk eiland
Maandag maakten we effectief een trip naar White Island, een vulkanisch eiland. Om daar te raken moesten we echter eerst een boottrip van 2 uur maken. We legden ons vooraan op de boot en net toen we zeiden dat een boottocht toch zo romantisch is, zagen we wat de weersomstandigheden op zee waren. Laten we zeggen dat het nogal woelig was. Vele maaginhouden werden dan ook geledigd, ik denk niet dat je zoveel mensen synchroon kan zien kotsen. Het feit dat we op een bepaald moment door een school dolfijnen vaarden, maakte dan ook niet zoveel indruk. Het eiland zelf was indrukwekkend, maar doordat we ons nog wat 'shaky' voelden, hebben we het niet zo tot ons kunnen laten doordringen, wat wel wat jammer was. De boottrip terug viel gelukkig veel beter mee. Enkele Australiers en zelfs Belgen hielden ons wat gezelschap. We vroegen ons af hoe het in godsnaam kon dat sommige mensen niet kotsmisselijk werden van de boottocht en toch zo vrolijk rondhuppelden. Achteraf bleek dat ze gewoon een ferme dosis pillen namen tegen reisziekte en ze eigenlijk gewoon high waren :-) Toen we weer op het vasteland aankwamen reden we diezelfde dag nog naar Rotorua waar we uiteindelijk 3 nachten bleven.
De eerste dag in Rotorua bezochten we de Jade Factory. Jade of Greenstone komt in NZ veel voor en wordt vaak in juwelen verwerkt. Het wordt vaak in een bepaald symbool rond de nek gedragen, je mag dit echter niet voor jezelf kopen maar moet dit als cadeau geven, dit verbindt je dan ook met die andere persoon. We bezochten ook het oude Bath House van Rotorua waar nu verschillende tentoonstellingen lopen. De volgende dag maakten we een bezoekje aan Te Puia, een soort vulkanisch/thermisch oord. Daar zagen we voor het eerst een kiwi (de vogel), verschillende geisers, modderpoelen en bezochten we de weef- en houtsnijwerkschool. 's Avonds gingen we naar Mitai, een Maoristam, waar we toeschouwer waren van enkele oude rituelen. We kregen onder andere verschillenden dansen te zien, waaronder de bekende haka. Achteraf konden we proeven van een hangi, een typische maori maaltijd. Wat minder leuk was, was dat dit alles aan een spoedtempo moest gebeuren. Na de maaltijd maakten we nog een nachtelijke wandeling door het bos terwijl er allemaal gloeiwormen waren, het gaf een wat magische sfeer.
Donderdag reden we richting Taupo waar we voor het eerst een stevige wandeling maakten langs de Waikato rivier en waar we ook de Huka Falls zagen. Na de wandeling sprongen we de rivier in, op een plaatsje waar een warmwaterbron uitmondt. Gewoonweg zalig! Vrijdag was een autodagje, we reden van Taupo helemaal tot Hutt valley, vlakbij Wellington. Het autorijden lukt alsmaar beter, alleen ergeren we ons dood aan de radio. Muziek afspelen gebeurt nauwelijks, men praat voortdurend en er worden zelfs boeken voorgelezen. Als er al muziek wordt gespeeld, is het christelijk getint en wordt de liefde voor Jezus verkondigd. In Hutt Valley sloegen we voor 2 nachten de tent op, jammer genoeg liepen er veel eenden rond die iets te familiair waren. Als ornitofoob is NZ niet zo'n ideaal land, maar misschien is dit de kans om het te overwinnen?
Zaterdag vertrokken we met de bus naar Wellington en hadden we de intentie iets cultureels te doen. Uiteindelijk werd het een typisch vrouwendagje: lekker eten en cocktails nuttigen, windowshoppen en echt shoppen (er zijn hier nog zomersolden) en gingen we naar een chick flick. Jammer genoeg moesten we voor een doorsnee cinema kiezen en gingen we niet naar het Embassy Theatre, een cinema in een mooi gebouw waar indertijd de wereldpremiere was van LOTR: the return of the king. Zondag maakten we een mooie wandeling door de botanische tuinen, vooral de rozen- en kruidentuin was mooi om te zien. We bezochten ook het parlement waar we een rondleiding kregen. NZ is het eerste land waar vrouwen stemrecht kregen, ow yeah! Daarna settelden we ons in een hostel en nu zitten we hier. Morgenochtend gaan we nog Te Papa bezichtigen, HET museum van NZ, om daarna de ferry te nemen naar het zuidelijk eiland. We hebben echter geleerd uit onze fouten en zullen ons hierop voorbereiden, hier met die pillen dus! Op het zuidelijk eiland verblijven we een dikke 3 weken. Vandaag hebben we ook eindelijk ons vrijwilligerswerk kunnen vastleggen en kunnen we de komende weken wat gaan plannen. Liefs!
De eerste dag in Rotorua bezochten we de Jade Factory. Jade of Greenstone komt in NZ veel voor en wordt vaak in juwelen verwerkt. Het wordt vaak in een bepaald symbool rond de nek gedragen, je mag dit echter niet voor jezelf kopen maar moet dit als cadeau geven, dit verbindt je dan ook met die andere persoon. We bezochten ook het oude Bath House van Rotorua waar nu verschillende tentoonstellingen lopen. De volgende dag maakten we een bezoekje aan Te Puia, een soort vulkanisch/thermisch oord. Daar zagen we voor het eerst een kiwi (de vogel), verschillende geisers, modderpoelen en bezochten we de weef- en houtsnijwerkschool. 's Avonds gingen we naar Mitai, een Maoristam, waar we toeschouwer waren van enkele oude rituelen. We kregen onder andere verschillenden dansen te zien, waaronder de bekende haka. Achteraf konden we proeven van een hangi, een typische maori maaltijd. Wat minder leuk was, was dat dit alles aan een spoedtempo moest gebeuren. Na de maaltijd maakten we nog een nachtelijke wandeling door het bos terwijl er allemaal gloeiwormen waren, het gaf een wat magische sfeer.
Donderdag reden we richting Taupo waar we voor het eerst een stevige wandeling maakten langs de Waikato rivier en waar we ook de Huka Falls zagen. Na de wandeling sprongen we de rivier in, op een plaatsje waar een warmwaterbron uitmondt. Gewoonweg zalig! Vrijdag was een autodagje, we reden van Taupo helemaal tot Hutt valley, vlakbij Wellington. Het autorijden lukt alsmaar beter, alleen ergeren we ons dood aan de radio. Muziek afspelen gebeurt nauwelijks, men praat voortdurend en er worden zelfs boeken voorgelezen. Als er al muziek wordt gespeeld, is het christelijk getint en wordt de liefde voor Jezus verkondigd. In Hutt Valley sloegen we voor 2 nachten de tent op, jammer genoeg liepen er veel eenden rond die iets te familiair waren. Als ornitofoob is NZ niet zo'n ideaal land, maar misschien is dit de kans om het te overwinnen?
Zaterdag vertrokken we met de bus naar Wellington en hadden we de intentie iets cultureels te doen. Uiteindelijk werd het een typisch vrouwendagje: lekker eten en cocktails nuttigen, windowshoppen en echt shoppen (er zijn hier nog zomersolden) en gingen we naar een chick flick. Jammer genoeg moesten we voor een doorsnee cinema kiezen en gingen we niet naar het Embassy Theatre, een cinema in een mooi gebouw waar indertijd de wereldpremiere was van LOTR: the return of the king. Zondag maakten we een mooie wandeling door de botanische tuinen, vooral de rozen- en kruidentuin was mooi om te zien. We bezochten ook het parlement waar we een rondleiding kregen. NZ is het eerste land waar vrouwen stemrecht kregen, ow yeah! Daarna settelden we ons in een hostel en nu zitten we hier. Morgenochtend gaan we nog Te Papa bezichtigen, HET museum van NZ, om daarna de ferry te nemen naar het zuidelijk eiland. We hebben echter geleerd uit onze fouten en zullen ons hierop voorbereiden, hier met die pillen dus! Op het zuidelijk eiland verblijven we een dikke 3 weken. Vandaag hebben we ook eindelijk ons vrijwilligerswerk kunnen vastleggen en kunnen we de komende weken wat gaan plannen. Liefs!
zaterdag 13 februari 2010
tussenstop: Tauranga
Woensdag zijn we naar Coromadel Town gereden, Normaal gingen we er niet blijven plakken, maar het bleek een erg gezellig stadje te zijn met lekker eten. Daar leerden we de eenzame Canadees Ryan kennen die ons wat tips meegaf en waarmee we naar het nieuwe seizoen van Lost keken, onze nieuwe verslaving. Daarna trokken we riching Hahei, waar we 3 nachten bleven. Zoals gezegd deden we daar een boottocht langs de kust, het was een mooie ervaring en we hadden zelfs het geluk dat er een aantal dolfijnen naast ons zwommen. We gingen ook naar Hot Water Beach, maar het water was veel te warm om er op je gemak te kunnen in liggen, 60-64 graden! We bezochten ook het stadje Waihi, bekend omwille van de goudmijn. Zaterdag hadden we afgesproken met een kiwi die Joke een jaar geleden in Brussel heeft leren kennen. Hij had een bende vrienden met zich mee, waaronder ook een aantal Belgen (wel Franstalig). Samen maakten we een wandeling naar Cathedral Cove en 's avonds kregen we lekker eten aangeboden in een prachtig gelegen huis aan zee. We beseffen nu echter pas dat we foto's hadden moeten trekken... Vandaag waren we van plan naar Hamilton te rijden, maar onze stop duurt reeds langer dan gedacht en we denken erover om morgen een tocht te maken naar White Island, waar er een nog actieve vulkaan te bezichtigen valt. We houden jullie op de hoogte!
dinsdag 9 februari 2010
reeds een weekje verder...
Onze excuses voor het lange wachten, maar we hebben er een drukke week op zitten en het internet kan soms wat prijzig zijn. We konden gelukkig een dagje langer in ons hostel in Auckland blijven, waardoor we toch een beetje uitgerust zijn. De ACDC fans zijn we ook tegen het lijf gelopen maar van het concert hebben we niks opgevangen. We brachten een bezoekje aan Sky Tower, de haven, enkele parken en de universiteit en ook het museum vam Auckland. We slaagden er ook in de eerste dag te verbranden, zelfs met zonnecreme. De zon is hier duidelijk veel schadelijker. Een vraagje voor de kijkers, kan iemand ons uitleggen hoe het gat in de ozonlaag ontstaan is en waarom zich dit boven de zuidpool bevindt?
Na een bezoekje aan Auckland zijn we naar het uiterste noorden getrokken. De eerste autorit was echter kort omdat we hier even aan wilden wennen. Joke waagde het als eerst om links te rijden. Het is nog steeds wat onwennig maar we worden het wel gewoon. De auto bleek echter ook op automatische schakeling te werken, wat ook een aanpassing was, maar nu lijkt het zelfs gemakkelijker. De eersta nacht op een camping zijn we goed gestoken geweest door de muggen, we vermoeden dat we er elk bijna 60 hadden. Mensen spraken ons dan ook aan door wat we in godsnaam zo gestoken waren. Belgen moeten lekker zijn zeker? Sindsdien smeren we ons met vanalles in, muggenmelk, zalf tegen beten, en dan is er nog de zonnecreme, aftersun en body lotion, een lekkere brij dus.
Daarna trokken we naar Ahipara dichtbij Ninety Mile Beach om de volgende dag naar Cape Reinga te trekken, waar alle zielen naartoe gaan na het doodgaan om van daar uit naar beter oorden te vertrekken. Het was een prachtig uitzicht en hopelijk kunnen jullie binnenkort op de foto's meekijken. Daarna zijn we weer naar onder gezakt en hebben we 2 dagen wat uitgerust in Paihia, want al dat reizen werd toch wat vermoeiend. Gisteren trokken we naar het plaatsje Miranda, waar zich warmwaterbronnen bevinden en we hebben kunnen genieten van een 'hot water pool'. Daar kletsten we ook wat bij met gepensioneerde wijze Nieuw-Zeelanders en Hollanders.
Vandaag trekken we op ons gemakje richting Coromandel, dit zou de streek zijn die je moet gezien hebben van het noordelijke eiland. Daar blijven we ook enkele dagen en gaan we onder andere een soort boottocht maken langs vulkanen en gaan we ook naar 'Hot Water Beach'. Daar kan je 2 uur voor en na eb een kuil graven in het strand en genieten van warm water die naar boven komt. We houden jullie in ieder geval op de hoogte, en proberen vanaf nu zeker twee keer per week verslag uit te brengen van onze activiteiten. En voor degenen die dit nog niet wisten, jullie gaan ons iets vroeger terugzien dan verwacht. Eindwerken blijven ons namelijk achtervolgen en op reis eraan werken lijkt moeilijk. Een precieze datum volg echter nog. We hebben hier ook een telefoonummer, wie ons dus niet kan missen mag steeds bellen. Als jullie bellen betalen jullie er ook wel voor. Voor het nummer zie onze facebook. En vergeet ook niet dat we hier 12 uur voorlopen dus je zoekt best het juiste tijdstip uit om te bellen.
Veel liefs en tot gauw!
Na een bezoekje aan Auckland zijn we naar het uiterste noorden getrokken. De eerste autorit was echter kort omdat we hier even aan wilden wennen. Joke waagde het als eerst om links te rijden. Het is nog steeds wat onwennig maar we worden het wel gewoon. De auto bleek echter ook op automatische schakeling te werken, wat ook een aanpassing was, maar nu lijkt het zelfs gemakkelijker. De eersta nacht op een camping zijn we goed gestoken geweest door de muggen, we vermoeden dat we er elk bijna 60 hadden. Mensen spraken ons dan ook aan door wat we in godsnaam zo gestoken waren. Belgen moeten lekker zijn zeker? Sindsdien smeren we ons met vanalles in, muggenmelk, zalf tegen beten, en dan is er nog de zonnecreme, aftersun en body lotion, een lekkere brij dus.
Daarna trokken we naar Ahipara dichtbij Ninety Mile Beach om de volgende dag naar Cape Reinga te trekken, waar alle zielen naartoe gaan na het doodgaan om van daar uit naar beter oorden te vertrekken. Het was een prachtig uitzicht en hopelijk kunnen jullie binnenkort op de foto's meekijken. Daarna zijn we weer naar onder gezakt en hebben we 2 dagen wat uitgerust in Paihia, want al dat reizen werd toch wat vermoeiend. Gisteren trokken we naar het plaatsje Miranda, waar zich warmwaterbronnen bevinden en we hebben kunnen genieten van een 'hot water pool'. Daar kletsten we ook wat bij met gepensioneerde wijze Nieuw-Zeelanders en Hollanders.
Vandaag trekken we op ons gemakje richting Coromandel, dit zou de streek zijn die je moet gezien hebben van het noordelijke eiland. Daar blijven we ook enkele dagen en gaan we onder andere een soort boottocht maken langs vulkanen en gaan we ook naar 'Hot Water Beach'. Daar kan je 2 uur voor en na eb een kuil graven in het strand en genieten van warm water die naar boven komt. We houden jullie in ieder geval op de hoogte, en proberen vanaf nu zeker twee keer per week verslag uit te brengen van onze activiteiten. En voor degenen die dit nog niet wisten, jullie gaan ons iets vroeger terugzien dan verwacht. Eindwerken blijven ons namelijk achtervolgen en op reis eraan werken lijkt moeilijk. Een precieze datum volg echter nog. We hebben hier ook een telefoonummer, wie ons dus niet kan missen mag steeds bellen. Als jullie bellen betalen jullie er ook wel voor. Voor het nummer zie onze facebook. En vergeet ook niet dat we hier 12 uur voorlopen dus je zoekt best het juiste tijdstip uit om te bellen.
Veel liefs en tot gauw!
woensdag 3 februari 2010
We zijn er!!!!!!!!
Na een dikke 4 dagen reizen, zijn we eindelijk aangekomen in Auckland. Vanuit Tokyo zijn we via Jakarta en Sydney er toch geraakt. In totaal hebben we dus 7 vluchten moeten nemen. We hebben voor deze nacht nog een overnaching in ons hostel, maar voor de volgende nacht moeten we nog naar een op zoek gaan. Blijkbaar zijn alle hostels bezet vanwege een groot concert (AC/DC). In ieder geval kunnen we dan morgen eindelijk starten aan onze reis!
Abonneren op:
Posts (Atom)