Home and Away

Maandag was het vroeg opstaan om op de tour richting Exmouth te vertrekken. Al snelde legde ik in de bus contact met de Amerikaanse Mekenzie, een meisje dat ook psychologie studeert en voor een half jaar studeert aan de oostkust. De rest van de groep bestond uit verschillende nationaliteiten: Japanners, hollanders (hoe kon het ook anders), zwitsers, canadezen,... Het was in ieder geval een heel aangename groep. Onze eerste stop was Pinnacles Desert in het Nambung Nationaal Park. Dit was een woestijngebied met duizenden geelkleurige zandstenen pilaren. Na de lunch zijn we in de duinen gaan sandboarden. Heel leuk om te doen, maar het zand zat achteraf echt overal. Na een lekkere BBQ die avond zijn we allemaal vroeg ons bedje ingekropen. De volgende dag stond er weer veel op het programma: we hebben een wandeling gemaakt in Murchison Gorge, een heel mooi en rustige plek. Achteraf zijn we nog naar 'Nature's Window' gewandeld, waar de fotosessies begonnen. Na een korte stop in Shell Beach, een strand dat bestond uit de meest kleine schelpjes die ik ooit heb gezien, reden we door naar Monkey Mia. Woensdagochtend stonden de wereldbekende Monkey Mia-dolfijnen op het programma. Elke ochtend komen een 5-tal wijfjes met hun kleintjes naar het strand om gevoederd te worden door de toeristen. Ik was een van de gelukkigen die naar voor mocht komen om een van de dolfijnen een visje te geven. Na nog eventjes gezwommen te hebben in de zee was het een lange rit richting Coral Bay. Voor de volgende dag had ik een trip geboekt om met manta rays (ik ken de juiste vertaling niet) te zwemmen. Een vliegtuig ging op zoek om deze grote dieren te spotten, maar we hebben niet zoveel geluk gehad. Doordat er die dag zoveel wind was zaten de manta rays waarschijnlijk in de diepere oceaan waardoor het moeilijk was om ze te vinden. We zijn dan gaan snorkelen op een plek waar veel haaien zaten en ik denk dat ik er wel ongeveer 15 heb gezien. Dit maakte de teleurstelling van de manta rays zeker goed! We reden nog door tot Exmouth, waar we 2 nachten zouden verblijven. Een aantal van de groep had voor vrijdag het zwemmen met walvishaaien geboekt, maar ik en de rest van onze groep hadden wat snorkelgerief gehuurd en zijn in Turquoise Bay gaan snorkelen tussen de meest kleurrijke koralen en vissen.
Zaterdag was het om half 7 al vertrekken en was het voornamelijk een dagje rijden terug richting Perth. Voor onze laatste avond samen verbleven we op een boerderij waar onze gastvrouw ons een gerecht met kangoeroe had gemaakt. De laatste dag werd nog een leuke dag met een stop in Principality of Hutt River. Dit is een zelfuitgeroepen onafhankelijke natie die dit jaar 40 jaren bestaat en waarvan Prins Leonard aan het hoofd staat. Hoe is dit tot stand gekomen (de uitleg heb ik even overgenomen van wikipedia :) )?: "Graanboer Leonard George Casley had in 1969 al enige jaren onenigheid met de Australische overheid over het verhogen van de graanquota. In 1970 kon hij zijn bedrijf en zijn personeel niet meer in stand houden omdat er te weinig inkomsten waren door de strenge quota. Maar Casley vond een maas in de Australische wet; bij rechtstreekse economische dreiging mocht men zelfbestuur uitroepen. Casley vond de graanquota een rechtstreekse economische dreiging, dus scheidde hij zich af van het Gemenebest van Australië. Dit leidde tot vele rechtszaken tussen de Australische overheid en Leonard George Casley en zijn vrouw, Shirley, die stuk voor stuk gewonnen werden door het echtpaar. Op 21 april 1970 werd The Principality of the Hutt River Province uitgeroepen met als staatshoofd Prins Leonard I." Zelf vond ik het een zeer komische man die zelfs een oorlog heeft uitgeroepen met Australie en zijn eigen geld, postzegels en zelfs paspoortstempel heeft ontworpen.
Onze laatste stop voor Perth was het bezoek aan 2 vrouwen die gewonde dieren verzorgden op hun domein. In australie zie je overal langs de weg borden staan met telefoonnummers die je kan bellen indien je een gewond dier langs de weg ziet. We kregen allemaal een zakje met noten en mochten de kangoeroes, emoes, herten, kamelen enz eten gaan geven. Degenen die mij goed genoeg kennen zullen wel weten dat ik daar uren had kunnen rondlopen :).

Voor de rest zijn het nog de 2 laatste daagjes op te vullen in Perth (waarschijnlijk aan het strand en in de shoppingscentra's). Donderdag neem ik dan het vliegtuig richting Belgie! Tot snel allemaal. Kus